Skip to main content

My Day Writing

Search This Blog

Google Form and QR code ( Homework )

on October 24, 2017

Get link
Facebook
X
Pinterest
Email
Other Apps

https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSdj1XmJBOYb2n9vcrpfwcndrB180gGOFZJIjTzHC3FIKYOMeA/viewform?vc=0&c=0&w=1

English Homework

Get link
Facebook
X
Pinterest
Email
Other Apps

Comments

Post a Comment

Popular Posts

វិថីស្រពេចស្រពិល (វគ្គ៦)

ព្រោះតែពាក្យថាមិត្ត ទើបគេមិនធ្លាប់ហ៊ានបង្ហាញអា រម្មណ៍របស់គេចំពោះនាងលើសពីន េះ! អ្វីដែលគេធ្វើបានគឺត្រឹមនៅក ្បែរ មើលថែ និងលើកទឹកចិត្តនាងគ្រប់វេលា ប៉ុន្តែនៅពេលឃើញនាងបែបនេះ.. .គេក៏... #វិថីស្រពេចស្រពិល #វគ្គ៦ #NamGanchuxAnHeyunxParkYun gse «បងជុងយ៉ុងទៅបាត់ហើយ!» «ហឺ...» ហេយ៉ុន គ្រហឹមទទួលដឹងនៅនឹងបំពង់ក ដោយបិទភ្នែករំងាប់អារម្មណ៍ដ ែលកកស្ទះក្នុងចិត្តឲ្យបានស្ បើយ តែវាបែរជាមិនស្បើយដូចការគិត បែរជាបង្កបញ្ហាកើនទ្វេមកឲ្យ ខ្លួនឯង និងអ្នកជាបង។ «គិតអី?» «មិនដឹង!» ហេយ៉ុន ឆ្លើយខ្លីតែប៉ុណ្ណឹងព្រោះនា ងមិនដឹងថានាងកំពុងគិតអីនោះទ េ ដឹងត្រឹមថាត្រង់ប្រអប់ទ្រូង ផ្នែកខាងឆ្វេងមួយនេះឈឺខ្លាំ ង។ នាងចង់ឲ្យនាងឈប់ទទួលអារម្មណ ៍ឈឺ ឈប់ដឹង ឈប់ឮអ្វីទាំងអស់តែក៏មិនងាយដ ូចការគិតទាល់តែសោះ។ «ហ៊ើយ!» ហ្គាន់ជូ ដកដង្ហើមធំពិបាកចិត្តតាមមនុ ស្សស្រីចំពោះមុខដោយហាមមិនបា ន។ មនុស្សដែលធ្លាប់តែរីករាយ សើចសប្បាយ រួសរាយ និងមានសតិបែរជាមកត្រូវធ្វើរ ឿងឆ្កួតៗព្រោះតែពាក្យថាស្នេ ហា! ហ្គាន់ជូ អូសកៅអីក្បែរនោះមកដាក់អង្គុ យក្បែរគ្រែអ្នកជំងឺសម្លឹងមើ លនាងដោយភាពស្ងប់ស្ងាត់រង់ចា ំឲ្យអ្នកជំងឺជាអ្នកចាប់ផ្តើ មការសន្ទនាដោយខ្លួនឯង។ «ខ្ញុំចង់ដូចគេ! ចង់ធ្វើជាចិត...

Thank you latter ( Homework )

Blind Date (Part2)

ភាគ២ +++++++ ថ្ងៃនេះបរិយាកាសក្នុងហាងមានភាពស្ងប់ស្ងាត់មិនខុសពីមុន។ ម្នាក់ៗហាក់រវល់នឹងកិច្ចការរបស់គេ មិនសូវជាចាប់អារម្មណ៍នឹងបរិយាកាសជុំវិញខ្លួនប៉ុន្មានឡើយ។ ពេលខ្ញុំបើកទ្វារចូលទៅ បុគ្គលិករបស់ហាងក៏បន្លឺសំឡេងស្វាគមន៍តាមទម្លាប់។ ខ្ញុំញញឹមតបការស្វាគមន៍របស់គេ រួចក្រឡេករកមើលឆ្វេងស្តាំរកមើលអ្នក ដែលខ្ញុំត្រូវណាត់ជួបនៅពេលនេះ។ ប៉ុន្តែខ្ញុំមិនដឹងថាខ្ញុំកំពុងតែរកអ្នកណាឡើយ? ខ្ញុំដកដង្ហើមធំ ប្រុងនឹងបោះជំហានទៅអង្គុយនៅកៅអីបញ្ឈរខ្ពស់ក្បែរកញ្ចក់ទៅហើយ ស្រាប់តែមានដៃរឹងមាំរបស់អ្នកណាម្នាក់រហ័សស្រវាចាប់កដៃឆ្វេងខ្ញុំជាប់។ ខ្ញុំរហ័សងាកមុខមើលគេម្នាក់នោះដោយការចម្លែកចិត្ត ប៉ុន្តែវារឹតតែចម្លែកចិត្តទ្វេឡើងដែលបានជួបគេម្នាក់នេះ។ «វិសុទ្ធ?» 😮 ខ្ញុំស្ទើរតែមិនចង់ជឿសោះថាខ្ញុំបានរាងខ្ពស់សង្ហារបស់ក្មេងម្នាក់នេះម្តងទៀត។ «ហេតុអ្វីភ្ញាក់ផ្អើលដល់ថ្នាក់នេះ! នេះមិនសប្បាយចិត្តទេឬដែលបានជួបខ្ញុំ?» 😏 គេធ្វើមុខស្រពោនបន្តិច តែក៏ញញឹមបាននៅគ្រាបន្ទាប់ ពេលខ្ញុំរហ័សប្រកែកសម្តីរបស់គេ។ «អត់ទេៗ! បងគ្រាន់តែភ្ញាក់ផ្អើលតែប៉ុណ្ណោះ! តែថានេះអូនមកទិញអីញ៉ាំធម្មតា ឬក៏មកជួបអ្នកណាដែរ?» «ទាយលមើល!» «ហ្អឹម...បើតាមមើលប្រហែលមកជួបអ្នកណាទេដឹង? ព្រោះតែងខ្លួ...

Powered by Blogger