វិថីស្រពេចស្រពិល វគ្គ២

«អូយ!...បងស្រីខាងនេះបានសង្សាសង្ហាដល់ហើយ ហើយសំឡេងពីរោះទៀត! តើបងប្រុសមានចំណាប់អារម្មណ៍ចង់ចូលរួមបង្ហាញសមត្ថភាពពិសេសៗដើម្បីបានរង្វាន់ពីកម្មវិធីយើងទេ? បើបងប្រុសទទួលបានការវ៉ូតច្រើនជាងគេបងនឹងទទួលបានសៀវភៅឈុតថ្មីរបស់ The Magic Group ភ្លាមៗតែម្តង តែបើបងបានត្រឹមលេខ២ ឬលេខ៣ បងក៏អាចទទួលបានតុក្កតាគូស្នេហ៍នេះឲ្យបងស្រីដែរ!»
«ហ្អើស៎? សង្សា? ទេៗ! គេខាងនេះមិនមែនសង្សាខ្ញុំទេ!»
«ពិតមែន?» អ្នកប្រម៉ូតបើភ្នែកម៉ក់ៗបែបមិនជឿ មុននឹងងាកទៅសួរខាងប្រុសបញ្ជាក់ថាសម្តីខាងស្រីជាការពិតឬមួយក៏អត់?
«បាទ!» ហ្គាន់ជូ បានត្រឹមញញឹមងក់ក្បាលបញ្ជាក់ថាសម្តីរបស់ខាងស្រីពិតជាការពិត ខណៈអ្នកប្រម៉ូតញញឹមស្រស់តបមកវិញ។
«មិនគួរឲ្យជឿសោះ! មើលចុះពាក់ពណ៌អាវដូចគ្នា មានបន្តោងកាតាបដូចគ្នា ហើយមានស្បែកជើងដូចគ្នាទៀត! រួចមកប្រាប់ថាមិនមែនគូស្នេហ៍ ចង់លាក់មែនទេ?» ឮអ្នកប្រម៉ូតនិយាយដូច្នោះគេទាំងពីរងាកមកសម្លឹងគ្នាម្តងទៀត មុននឹងចាប់អារម្មណ៍ថាគេទាំងពីរពិតជាមានស្ទីលនៃការតុបតែងខ្លួនស្រដៀងគ្នាដូចស្នេហ៍ពិតមែន។ ឃើញបែបនេះ ហ្គាន់ជូ បានត្រឹមជ្រោងសក់ឡើងបន្តិចដូចជាហួសចិត្តនឹងភាពចៃដន្យដូចគ្នា គេមិនដឹងថាគួរប្រកែកយ៉ាងម៉េចបើវាជាក់ស្តែងនឹងភ្នែកបែបនេះទៅហើយនោះ។
«គឺ...» យេរ៉ីន ប្រែជារដាក់រដុប ខណៈអ្នកប្រម៉ូតកម្មវិធីក៏សម្រាលស្ថានការណ៍ដោយគិតថាប្រហែលគូស្នេហ៍ទាំងពីរនាក់នៅមិនទាន់ចង់បើកចំហរទំនាក់ទំនងទើបធ្វើបែបនោះ។
«អូខេៗ...បើមិនមែនក៏មិនអីដែរ! អ៊ីចឹងបងៗទាំងពីរសម្រេចចិត្តចុះថានឹងចូលរួមនឹងខាងកម្មវិធីខ្ញុំឬអត់ បើចង់ចូលរួមសូមអញ្ជើញទៅស្លាបខាងស្តាំឆាក រួចចុះឈ្មោះនឹងបងប្រុសពាក់អាវពណ៌ទឹកប៊ិចនោះទៅ ដ្បិតកម្មវិធីយើងនឹងដំណើរការនៅម៉ោងប្រាំមួយល្ងាចនេះហើយ...អរគុណ! ជម្រាបលាចា៎!» មុននឹងទៅអ្នកប្រម៉ូតនៅលើកដៃធ្វើសញ្ញាគូស្នេហ៍ដាក់កំលោះក្រមុំទាំងទ្វេម្តងទៀត ញ៉ាំងឲ្យ យេរ៉ីន ធ្វើមុខមិនសមដាក់អ្នកកំលោះក្បែរកាយ។
«ហ្អឹម...» យេរ៉ីន កាន់តែមិនសប្បាយចិត្តពេលសម្លឹងមើលសៀវភៅទាំងឈុតរបស់ The Magic Group នៅចំពោះមុខ តែការសំខាន់នាងគ្មានសមត្ថភាពអ្វីដើម្បីបង្ហាញលើវេទិកានោះទេ តើឲ្យនាងដណ្តើមយកសៀវភៅហ្វ្រីៗបែបនេះយ៉ាងម៉េចបាន? ឬនាងគួរចំណាយលុយទិញ? ត្រូវ!...ប៉ុន្តែតាមស្ថានភាពបច្ចុប្បន្នរបស់នាង នាងមិនអាចទិញសៀវភៅឈុតថ្មីនេះបានទេ...
«អ្នកនាងចង់បានសៀវភៅឈុតនេះ?» ហ្គាន់ជូ សួរដោយការពិចារណា ដ្បិតគេមើលដឹងថាខាងស្រីដូចជាចង់បានសៀវភៅនេះខ្លាំង តែក៏រាងរារែកបន្តិចដូចគ្នា ទំនងដូចជាមានប្រាក់មិនគ្រប់សម្រាប់សៀវភៅឈុតនេះជាដើម។ ឃើញបែបនេះហើយ គេដូចជាចិត្តមិនដាច់ទាល់តែសោះ ម្ល៉ោះហើយគេមានតែសួរលចិត្តនាងមើលសិនប៉ុណ្ណោះ។
«ចា៎?...អត់ទេ!» យេរ៉ីន មិនត្រឹមតែបដិសេធតែមាត់នៅលើដៃគ្រវីបន្ថែមក្រែងខាងប្រុសគិតថានាងចង់បានសៀវភៅឈុតនេះ។ វាមិនមែនថានាងមិនចង់បាន តែបើនាងមានប្រាក់គ្រប់នាងនឹងទិញវាយកមិនមែនដើរកំសត់បែបនេះនោះទេ។
«ហ្អឹម...» ហ្គាន់ជូ ធ្វើជាងក់ក្បាលយល់ថានាងមិនចង់បាន មុននឹងបន្តវាចាឲ្យខាងស្រីទៅជាគាំង ដ្បិតមិនដឹងថាខ្លួនឯងនេះស្តាប់សម្តីគេច្រឡំឬមួយក៏អត់?
«បើខ្ញុំយកសៀវភៅនោះឲ្យអ្នកនាងបាន អ្នកនាងត្រូវប៉ាវបាយល្ងាចខ្ញុំមួយពេល!» មិនឲ្យខាងស្រីប្រកែកទាន់ ហ្គាន់ជូ រហ័សដើរកាត់ហ្វូងមនុស្សសម្តៅស្លាបខាងស្តាំឆាកតាមការណែនាំរបស់អ្នកប្រម៉ូតកម្មវិធីមុននោះ។ ដំណើរដោយភាពជឿជាក់របស់គេធ្វើឲ្យ យេរ៉ីន ឈរញញឹមតែឯងដោយមិនដឹងខ្លួន ដ្បិតសុខៗស្រាប់តែមានបុរសសង្ហាដូចទេវបុត្រមកធ្វើរឿងតូចៗតាចបែបនេះដើម្បីនាង តើមិនឲ្យនាងរំភើបម្តេចបានបើនាងនិងគេមិនទាំងស្គាល់គ្នាផងនោះ? គេចិត្តល្អពេកហើយ!
«មកនៅឈរទីនេះសោះ!» ហារ៉ា រអ៊ូពីក្រោយអ្នកជាប្អូនពេលឃើញនាងឈរធ្មឹងសម្លឹងទៅទីណាមួយក៏មិនប្រាកដ តែក៏សម្គាល់ថាទីដែលនាងកំពុងសម្លឹងប្រហែលជាមានអ្វីគួរឲ្យចាប់ចិត្តមិនខាន។ ម្ល៉ោះហើយ ហារ៉ា ក៏រហ័សកៀកក្បែរនិងសម្លឹងតាមភ្នែកដែល យេរ៉ីន កំពុងបាញ់ឆ្ពោះ រួចនិយាយដៀមដាមឲ្យ យេរ៉ីន មួយរំពេច។
«ហ្អែមៗ...កាលពីថ្ងៃសុទ្ធតែបដិសេធថាមិនបានចាប់អារម្មណ៍ ឥឡូវទឹកមាត់ហូរជិតដល់ដីហើយ...» ឮបែបនោះ យេរ៉ីន រហ័សលើកដៃជូតមាត់ខ្លួនឯងមួយរំពេច មុននឹងដឹងថាអ្នកជាបងលលេងសម្តីនឹងនាងតែប៉ុណ្ណោះ។
«ហារ៉ា!» យេរ៉ីន ហៅឈ្មោះបងចំៗក្នុងន័យកុំឲ្យនាងចំអកបែបនេះទៀត ដ្បិតនាងមិនចង់គិតលើគេតែឯងទេព្រោះមិនស្គាល់គេផង ណាមិនប៉ុន្មានថ្ងៃទៀតទេក៏ត្រឡប់ទៅសេអ៊ូលវិញហើយ បានជួបគេប៉ុណ្ណេះជាសំណាងទៅហើយ មិនចង់គិតច្រើននាំអំពល់បេះដូងប្រមាត់ថ្លើមទេ។
«ហ្អឺ...» ហារ៉ា ធ្វើមុខក្រម៉ូវត្រាប់តាមប្អូនបែបលលេងបន្ថែម មុននឹងចាប់ភ្លឹកនឹងវេទិកាដែលកំពុងដំណើរជាបន្តបន្ទាប់តាមលំដាប់លំដោយនៃកម្មវិធី។
«នៅឈរនៅជិតនោះទៅ ក្រែងមើលគេបានច្បាស់បន្តិច!»
«ហារ៉ា!» យេរ៉ីន តម្លើងសំឡេងបែបមិនពេញចិត្តពេលបងនៅតែមិនឈប់ បែរជាចំអន់នាងបន្ថែមធ្វើឲ្យនាងនៅមិនសុខទាន់តែសោះ។ ម្ល៉ោះហើយ ហារ៉ា ក៏ផ្អាកការចំអន់មួយរយៈចោល រួចអូសប្អូនខ្លួនឲ្យទៅឈរនៅពីក្រោយអ្នកអង្គុយមុខវេទិការង់ចាំមើលការសម្តែងដែលគួរឲ្យជក់ចិត្តរបស់បេក្ខជន បេក្ខនារីទាំងនោះ។
«ហាសហា...» ហារ៉ា សើចអស់ពីចិត្តពេលបេក្ខជនខំប្រឹងបញ្ចេញសមត្ថភាពកំប្លែងរបស់ខ្លួននៅលើវេទិកា ខណៈកែវភ្នែក យេរ៉ីន នៅតែបាញ់ឆ្ពោះអ្នកដែលកំពុងអង្គុយកេះហ្គីតាស្ទង់ណូតតម្រូវចម្រៀងរបស់ខ្លួន ដែលធ្វើឲ្យ យេរ៉ីន នឹកឆ្ងល់ថាគេនឹងសម្តែងសមត្ថភាពលេងហ្គីតា? តែមើលទៅគេដូចជាយកចិត្តទុកដាក់ខ្លាំងណាស់!
«គេលេងមែនទែនឬ?» យេរ៉ីន ភ្លាត់មាត់និយាយអ្វីដែលខ្លួនគិតមិនដឹងខ្លួន ធ្វើឲ្យ ហារ៉ា ញញឹមគ្រវីក្បាលហួសចិត្ត ដ្បិតមាត់ប្រកែកប៉ុន្តែភ្នែកមិនព្រមដកចេញពីគេម្នាក់នោះសូម្បីតែបន្តិចសោះ។ មិនមែនថាមិនចង់ឃាត់ប្អូនទេ ប៉ុន្តែសម័យនេះទៅហើយបើត្រូវចិត្តត្រូវតែក្លាហានឬមិនអ៊ីចឹង? បើទោះត្រឡប់ទៅសេអ៊ូលវិញវាយ៉ាងម៉េច? បើត្រូវចិត្តគ្នានៅតែអាចទាក់ទងគ្នាបានដដែលហ្នឹង ការសំខាន់តើសាមីខ្លួនទាំងពីរគិតបែបណានឹងគ្នាប៉ុណ្ណោះឯង? តែតាមមើលក្រឡានេះ ប្អូនរបស់នាងដូចជាកំពុងនាំមុខហើយ...
«តោះអ៊ីចឹងយើងមកមើលការសម្តែងសមត្ថភាពរបស់បេក្ខជនទីប្រាំបីវិញម្តង!» ពិធីការនីរូបស្រស់ប្រកាសអញ្ជើញឲ្យ ហ្គាន់ជូ ឡើងលើវេទិកា ខណៈអ្នកកំលោះដកដង្ហើមធំមួយឃឹះបញ្ចេញភាពភ័យខ្លាចរបស់ខ្លួនឲ្យស្រាលចេញមួយពេល រួចបោះជំហានឡើងលើវេទិកាតាមការប្រកាសរបស់ពិធីការនីវ័យក្មេង។
«សួស្តី!»
«បាទសួស្តី!» ហ្គាន់ជូ ឱនក្បាលគោរពអ្នកម្ខាងទៀតតប មុននឹងងាកទៅញញឹមដាក់អ្នកទស្សនាដោយភាពផ្អែមល្ហែម និងស្រស់ស្រាយដូចខ្លួនគេមិនភ័យអ្វីសូម្បីតែបន្តិច។
«សូមធ្វើការណែនាំខ្លួនបន្តិចទៅចា៎!»
«សួស្តី ខ្ញុំ ណាំ ហ្គាន់ជូ! ខ្ញុំមកពីសេអ៊ូល ហើយខ្ញុំមកលេងទីនេះមួយរយៈក្នុងពេលវិស្សមកាលរដូវរងាររបស់ខ្ញុំ»
«ហ្អ៎...អ្នកសេអ៊ូលអ៊ីចឹងសោះបានសង្ហា!»
«ហិហិ...សរសើរពេកហើយ!»
«ចា៎...តែថានេះលោកប្រុងនឹងសម្តែងសមត្ថភាពលេងហ្គីតា?»
«បាទ...ខ្ញុំនឹងច្រៀងផងលេងហ្គីតាផង!»
«ហ្អូ...» គ្រាន់តែប៉ុណ្ណឹងសំឡេងរបស់អ្នកចូលរួមទស្សនាផ្សេងទៀតបន្លឺឡើងខ្ទរពេញវេទិកា ខណៈ យេរ៉ីន ហាក់មិនចង់ជឿថាមុខសង្ហាៗដូចគេនេះចេះលេងហ្គីតា ហើយចេះច្រៀងថែមទៀត។
«កុំអ៊ីចឹងអី...ខ្ញុំមិនសូវចេះអ្វីនោះទេ ខ្ញុំគ្រាន់តែអាចធ្វើបានប៉ុណ្ណោះ!»
«ហេហេ! កុំដាក់ខ្លួនអី...តោះកុំឲ្យខាតពេលយូរទៅស្តាប់ការលេងហ្គីតាអមដោយការច្រៀងផ្ទាល់ពីលោក ហ្គាន់ជូ ដូចតទៅ...» និយាយដល់ត្រឹមនោះ ពិធីការនីក្មេងខ្ចីក៏បន្សល់ទុកវេទិកាឲ្យ ហ្គាន់ជូ តែម្នាក់ឯងដោយមានកៅអីឈើនៅទីនោះស្រាប់សម្រាប់គេអង្គុយ និងមានជើងបញ្ឈរម៉ាយក្រូហ្វូនស្រូបសំឡេងនៅទីនោះរួចជាស្រេច។ បន្ទាប់ពីមានការរៀបចំរួចជាស្រេចពីជំនួយការកម្មវិធី ហ្គាន់ជូ ក៏អាចចាប់ផ្តើមវេទិការបស់ខ្លួនបានដូចគ្នា។ គេដកដង្ហើមធំបន្តិច មុននឹងចាប់ផ្តើមកេះចង្វាក់ភ្លេងដោយ
After I met you
I’ve been happy with small changes
In the dazzling morning
I open my eyes by thinking of you
I sit face to face with you at the table
I ask about your day
Or my day was pretty good
I want to answer with a smile
When we understand each other about little things
I was surprised by the fact that we got used to each other
I love you
Just like now when it’s peaceful
I want to be with you forever
I thought that as
I was looking at you
( Me after you by Paul Kim in English translation )